The  Prince ‘s letter

                        ถึง.....เจ้าหญิงสีฟ้า

                เมื่อตัวเองได้อ่านจดหมายฉบับนี้   เค้าก็คงอยู่ในที่ไหนสักแห่งในโลกนี้ในที่ที่เราเคยรักกัน    เคยอยู่ด้วยกัน    เคยหยอกล้อกัน  เคยพูดคุยกัน    เคยนั่งชิงช้าเล่นด้วยกัน   เคยทะเลาะกัน  และเป็นที่สุดท้ายที่เราได้เจอหน้ากัน    ณ เวลานี้ที่นี้กลายเป็นที่ที่เงียบสงบจนเค้าสามารถสัมผัสถึงเหน็บหนาวที่แทรกซึมจนถึงขั้วหัวใจ    จดหมายนี้เป็นจดหมายฉบับแรกและอาจจะเป็นฉบับสุดท้ายที่เค้าจะเขียนให้ตัวเอง   เค้าก็ไม่รู้จะเริ่มต้นยังไงดีเพราะเค้าก็ไม่เคยทำให้ใครมาก่อนเลย    และขอบอกว่าหน้านี้เป็นหน้าที่ใช้เวลาเรียบเรียงนานที่สุด   เพราะในระหว่างที่เขียนน้ำตามันชอบทรยศเค้า   เล่นซึมออกมาหลายหยดเลยแหละ   กว่าจะเขียนเสร็จก็ใช้เวลาไปหลายวันเลย  

                นับตั้งแต่วันนั้นจนมาถึงวันนี้เราก็ห่างกันมามากพอสมควรแล้วนะ    ตัวเองก็คงจะทำใจได้มากขึ้นกว่าเดิมแล้ว    ส่วนเค้าพวกเพื่อน ๆ ของเค้าก็ช่วยให้กำลังใจจนเค้าเริ่มที่จะดีขึ้นแล้ว     เค้าอยากให้ตัวเองกลับมาสดใสร่าเริงเหมือนเดิมนะ   เค้าไม่อยากให้ตัวเอง ๆ ต้องมาคิดมากหรือเสียใจให้เค้าอีกแล้ว    เค้าอยากให้ตัวเองลืมเค้าไปให้หมด    ให้เหลือไว้เพียงแต่ความทรงจำที่ดี ๆ  ที่เราทั้งสองคนได้สร้างร่วมกันมา   รู้มั้ยว่าสิ่งที่จะทำให้เค้ายิ่งจะเสียใจมากคืออะไร   เค้าจะบอกให้ก็ได้ว่า   คือการที่ต้องรู้ว่า ณ เวลานี้ตัวเองยังมานั่งเสียใจให้เค้าอยู่      ตั้งแต่วันแรกที่เราได้พบกันจนมาถึงวันนี้เค้าอยากบอกว่าไม่เคยมีวันไหนเลยที่เค้าไม่คิดถึงตัวเองเลยนะ   ยังจำวันที่เรานั่งคุยกันก่อนดูหนังได้มั้ย   วันที่ตัวเองเคยบอกว่า  ตั้งแต่ที่เค้าเคยคบกับเจ้าหญิงมาเค้ารักเจ้าหญิงม่วงมากที่สุดเพราะเค้าร้องไห้ให้กับเจ้าหญิงสีม่วง    แต่ในเวลานี้เค้าก็อยากจะบอกว่าไม่ได้มีแต่เจ้าหญิงสีม่วงคนเดียวเท่านั้นนะที่เค้าต้องเสียน้ำตาให้     หลังจากเหตุการณ์วันนั้นมันทำให้เค้าได้รู้ใจตัวเองแล้ว    ถ้าหากย้อนเวลาได้   เค้าอยากย้อนกลับไปถึงวันที่ตัวเองเคยถามเค้า   เพื่อจะให้ตัวเองได้ถามเค้าอีกครั้งหนึ่ง   ว่าเค้ารักเจ้าหญิงคนไหนมากที่สุด   ซึ่งในเวลานี้เค้าก็มีเพียงคำตอบเดียวเท่านั้นที่จะให้นั่นก็คือ  “  เจ้าหญิงที่เค้ารักมากที่สุดในเวลานี้ก็คงเป็นตัวเองแล้วนะ  ”   อาจจะเป็นเพราะเค้าไม่เคยผูกพันกับเจ้าหญิงองค์ไหนมากไปกว่าตัวเองอีกแล้ว  และเวลาที่เค้ามีอยู่เค้าก็ไม่เคยมอบให้ใครมากเท่านี้เลย      ณ  ช่วงเวลาหนึ่งที่เราทั้งสองได้ใช้ชีวิตร่วมกันมา  มันเป็นอะไรที่คุ้มกับที่เกิดมาในชาตินี้แล้ว และเค้าก็อยากบอกว่าเค้ารู้สึกดีใจมากๆเลยนะที่ช่วงหนึ่งของชีวิตของเค้าได้เดินเคียงข้างกับตัวเอง    ตั้งแต่วินาทีแรกที่เค้าเห็นตัวเอง   ในวินาทีนั้นเองเค้าก็รู้ได้ทันทีเลยว่าใจของเค้าต้องการอะไร   ในตอนแรก ๆ  เพื่อนเค้าได้ชี้ให้ดูแล้วก็ชมว่าตัวเองนั้นน่ารัก    เค้าก็ได้แต่พูดว่า   “  ไม่เห็นน่ารักเลย  ”  ทั้งๆที่ใจเค้าก็ชอบตัวเองไปแล้ว    เค้าก็เป็นซะอย่างงี้แหละในบางครั้งปากกับใจมักจะไม่ตรงกัน     ในบางครั้งตัวเองก็มักจะถามเค้าว่า   “   เค้าแต่งตัวน่ารักมั้ย   ”   เค้าก็ตอบไปว่า   “   ขี้เหร่อ่ะ ไม่เห็นจะน่ารักเลย  ”     ทั้ง ๆที่ในใจเค้าอยากบอกกับตัวเองว่า 

“   ไม่ว่าจะยังไงตัวเองก็น่ารักสำหรับเค้าอยู่แล้ว   ”  

                ช่วงเวลาที่เราได้ใช้เวลาร่วมกันตัวเองได้มาเติมเต็มความรักที่ขาดหายไปของเค้าให้กลับมาเต็มอีกครั้งหนึ่ง     ไม่รู้สินานๆ ทีที่ชีวิตเค้าจะได้มีรอยยิ้มและความสุขอย่างคนอื่นๆ   พอได้มีสิ่งเหล่านี้เค้าก็ไม่อยากเสียมันไป   ทุก ๆ วินาที่ที่เราอยู่ด้วยกันมันมีความหมายสำหรับเค้า   ยังจำได้มั้ยในวันเกิดเค้าตัวเองได้ขออะไร    ตัวเองขอให้เค้ารักตัวเองให้มากๆ    รู้มั้ยคำพูดนี้ต่อให้ตัวเองไม่ขอเค้าก็รักตัวเองมากเหมือนเดิมนั่นแหละ   หลังจากวันนั้นเค้าก็รักษาสัญญาที่ให้ไว้กับตัวเองแล้วนะ    ตั้งแต่คบกันมาเค้าไม่เคยขอให้ตัวเองรักเค้ามากเลยสักครั้ง     เค้าแค่ขอให้ตัวเองรักเค้านานๆ  เท่านั้นเองแต่ตัวเองก็รักษาสัญญาที่ให้ไว้กับเค้าไม่ได้   แต่ก็ไม่เป็นไรหรอกในเมื่อใจของตัวเองไม่ได้เป็นของเค้าแล้ว   ต่อให้คบกันต่อไปตัวเองก็จะไม่มีความสุข  เคยมีคนบอกกับเค้าว่าการที่จะรักใครซักคน   แค่เราได้เห็นคนที่เรารักนั้นมีความสุขก็พอแล้ว    แต่การที่เราไปบังคับคนที่เรารักให้มารักเรามันเป็นการรักตัวเองมากกว่าที่จะเรียกว่าความรักซะอีก   วันสุดท้ายที่คุยกันเค้ายอมรับว่าวันนั้นเค้าเสียใจมากที่ได้ยินในสิ่งที่ตัวเองพูด    แต่เค้าจะคงเสียใจไปมากกว่านี้ถ้าเค้าไม่เคยเจ็บมาก่อนแล้ว   ที่เป็นอย่างนี้เป็นอาจจะเป็นเพราะความเคยชินแล้วละมั้งที่ใจเค้าต้องบอบช้ำซ้ำแล้วซ้ำอีก    เค้าก็ไม่รู้หมือนกันว่าทำไมต้องทนเจ็บแล้วเจ็บอีก   คงจะเป็นเพราะความรักที่เค้ามีให้ตัวเองมันมากจนเค้าไม่อาจจจะหาสิ่งใดในโลกมาเทียบได้เลย

                ในบางครั้งเค้าก็ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นกับความรักระหว่างเรา    เค้าไม่รู้ว่าทำไมเราต้องเป็นอย่างนี้เค้ารู้แต่เพียงว่าใจของตัวเองได้เปลี่ยนไปแล้ว    จนช่วงหลัง ๆ ตัวเองก็เริ่มที่จะขึ้นเสียงใส่เค้าตอนที่ทะเลาะกันเรื่องเพื่อนของตัวเอง   จนเค้าคิดว่าตัวเองเห็นเพื่อนดีกว่าเค้า    เพื่อนคนที่เคยด่า เคยว่า  เคยทะเลาะกับตัวเองจนตัวเองบอกว่าตัวเองเกลียดเพื่อนคนนี้   ในเวลานั้นก็มีแต่เค้าคอยให้กำลังใจตัวเอง   แต่แล้วเมื่อเพื่อนคนนี้กลับมาขอคืนดีกับตัวเอง   ตัวเองกลับเห็นมันดีกว่าเค้า   ทั้งๆที่เค้านั้นเป็นคนที่คอยอยู่เคียงข้างตัวเองมาตลอด   ช่วงหลัง ๆ ที่เราทะเลาะกันนั้นมันคงเกิดจากความหึงของเค้าเองแหละ     ที่คอยบังคับอย่างนู้นบังคับอย่างนี้จนตัวเองไม่มีอิสระที่จะทำในสิ่งที่อยากทำ     เค้าคิดว่าในสิ่งที่เค้าห้ามนั้นไม่มากเกินไปสำหรับคนที่เป็นแฟนกันหรอกนะ   สักวันเมื่อตัวเองได้โตขึ้นและได้พบกับคนที่รักตัวเองมากพอๆกันกับเค้า   วันนั้นแหละจะเป็นวันที่ตัวเองจะเข้าใจในสิ่งที่เค้าทำ    ในช่วงหลังๆ  เค้าก็พยายามทำทุกอย่างแล้ว  ไม่ใช่ว่าไม่เคยลอง  เค้าลองทำแล้ว  แต่มันก็ทำไม่ได้ที่จะเปลี่ยนนิสัยขี้หึงของเค้า   

ซึ่งตัวเองกำลังจะบังคับให้เค้าเปลี่ยนเป็นคนใหม่คนที่ไม่ใช่ตัวเค้าแล้ว   ในช่วงก่อนที่เราจะคบกันยังจำได้มั้ยเค้าเคยทำให้ตัวเองเคืองเค้าก็เพราะความหึงของเค้า   เค้าก็เคยบอกตัวเองแล้วว่าถ้าเค้าเป็นอย่างนี้ตัวเองจะรับได้มั้ย    ซึ่งตอนนั้นตัวเองก็ตอบว่ารับได้   และพอเราคบกันตัวเองก็บอกว่าที่เค้าหึงทำให้ตัวเองรู้สึกดีเพราะจะทำให้ตัวเองได้รู้ว่าเค้ารักตัวเองมาก    แต่พอมาตอนหลังความหึงของเค้ากลับทำให้ตัวเองต้องลำบากใจ    เค้าก็ขอบอกว่าเค้าก็เป็นคนอย่างนี้ตั้งแต่แรกแล้ว  ตัวเองเคยบอกว่าเค้าเปลี่ยนไป    แต่เค้าก็ขอบอกว่าเค้าไม่เคยเปลี่ยนหรอกนะ    แต่คนที่เปลี่ยนน่าจะเป็นตัวเองมากกว่า   เค้าก็อยากบอกตัวเองว่า 

“ ไม่ว่าตัวเองจะเปลี่ยนไปแค่ไหนเค้าก็ยอมรับในสิ่งที่ตัวเองเป็นนะ  ”   

                ถ้ามีคนมาถามเค้าว่าเคยคิดเสียใจมั้ยที่มาคบกับคนอย่างตัวเอง   เค้าจะตอบกับคนนั้นอย่างไม่รีรอเลยว่า  เค้าไม่เคยคิดเสียใจเลยสักครั้ง     เพราะตัวเองเป็นเจ้าหญิงที่ดีที่สุดคนนึงของเค้า    เค้าก็ขอขอบคุณสำหรับทุกๆอย่างที่ตัวเองเคยให้เค้า   ทั้งความรักที่ให้จนเต็มเปี่ยม     ความคิดถึงที่คอยเติมเต็มความรักในทุกๆวัน     ความสุขที่ทำให้เค้ายิ้มได้ทั้งวัน    ความหวังดีที่มีให้เสมอมา   ความห่วงใยในยามที่เค้าไม่สบาย    กำลังใจที่เคยให้เค้าตอนที่เค้าท้อแท้จนไม่มีกำลังใจ   การดูแลเอาใจใส่เค้าในยามที่เค้านั้นอ่อนแอ    เค้าจะไม่มีวันลืมสิ่งเหล่านี้ได้เลย     เค้าก็ขอขอบคุณที่ทำให้เค้าได้รู้จักกับคำว่ารัก    ต่อจากวันนี้ตัวเองก็จะไม่มีคนเลวๆ  อย่างเค้ามากวนใจตัวเองอีกแล้ว   คนเลวๆ ที่ทำให้ตัวเองต้องร้องไห้    เค้าก็รู้ตั้งแต่วันแรกที่เค้าก้าวเข้ามาอยู่ในชีวิตตัวเองแล้วว่าเค้าไม่คู่ควรกับตัวเองเลย    เค้ามันเป็นคนที่ไม่มีอะไรดีสักอย่างเลย   แต่เค้ามีเพียงสิ่งเดียวที่เท่านั้น  นั่นก็คือ   ความรักที่มีให้ตัวเองก็เท่านั้นแหละ     เค้าก็ขอให้ตัวเองนั่นโชคดีละกัน   ได้พบกับคนดีๆที่พร้อมจะดูแลและรักตัวเอง    ดูแลตัวเองดีๆละกันนะเพราะในวันนี้เค้าไม่อาจจะทำหน้าที่นี้ได้อีกแล้ว    เค้าก็จะคอยดูแลอยู่ห่าง ๆ ละกัน    ตั้งใจเรียนให้มาก ๆ นะ  เวลาจะทำอะไรก็ให้คิดก่อนอย่าให้ผิดพลาดเหมือนที่ผ่านมา     ในวันไหนที่ตัวเองท้อแท้หรือเสียใจ    ขอให้รู้เอาไว้ว่าตัวเองจะยังมีเค้าอยู่เคียงข้างตัวเอง    และเค้าจะขอเป็นคนสุดท้ายที่จะคอยดูแลและให้กำลังใจตัวเองเสมอนะ     เค้าก็ขอโทษที่เคยทำให้ตัวเองต้องเสียใจและร้องไห้หลายต่อหลายครั้ง    แต่ทุกๆ สิ่งที่เค้าทำไปก้อคงเป็นเพราะความรักที่เค้ามีให้ตัวเองนั่นแหละ     ทุกความทรงจำที่เกี่ยวกับตัวเองในช่วงเวลาที่ผ่านมามันจะยังคงอยู่ตลอดเวลาและจะยังคงอยู่กับเค้าตลอดไป      เค้าจะเก็บความทรงจำที่ดีเหล่านี้ไว้ตลอดไป......เค้าสัญญา    

                เวลานี้เค้าได้พบกับความเจ็บปวดและความเสียใจจากที่ได้เสียคนที่เค้ารักที่สุดไป    เค้ารู้สึกว่าเวลาในแต่ละวันกลับช้าลงเรื่อย ๆ  ไม่เหมือนกับตอนที่ยังมีตัวเองคอยอยู่เคียงข้าง     เค้าได้แต่ถามตัวเองว่าทำไมเวลาที่เค้าไม่มีตัวเองเค้าถึงรู้สึกเหงาและอ้างว้างอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน     ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยมีเจ้าหญิงคนไหนที่ทำให้เค้าต้องเสียใจมากขนาดนี้มาก่อนเลย      ก็อย่างที่ว่าไว้แหละ   ยิ่งรักมากก็ยิ่งเจ็บมาก     เค้าเคยคิดว่า  ทำไมเวลาคนเลิกกันต้องเกลียดกันด้วย     เค้าก็เคยลองคิดที่จะเกลียดตัวเองดู    แต่เค้าก็ทำไม่ได้อ่ะ  อาจจะเป็นเพราะความรักที่เค้ามีมันคงจะมีมากกว่าเกินกว่าที่จะจะมีสิ่งใดๆ มาเปลี่ยนความรู้สึกนี้ได้อีกแล้ว     หลังจากวันที่ตัวเองได้จากไปจากชีวิตของเค้า     เค้าก็รู้สึกได้เลยว่าชีวิตของเค้าเปลี่ยนไปมากๆเลย     เสียงที่เคยได้ยิน   หน้าที่เคยเห็น    คำพูดที่บอกว่า   ขับรถดีๆละกัน  เป็นห่วงนะรู้มั้ย ,  คิดถึงนะ  รักนะจุ๊บๆ  ในวันนี้มันคงจะไม่มีอีกแล้ว    เค้ายอมรับเลยว่าในเวลานี้อ่อนแอและหวั่นไหวกับสิ่งต่าง ๆ ที่เข้ามากระทบใจ    ไม่กล้าที่จะคิดและทำอะไรอีกแล้ว    เพราะกลัวในทุก ๆ สิ่งที่จะเกิดขึ้น     ณ  เวลานี้เค้ายังไม่พร้อมที่จะรักใครและเค้าก็ยังไม่อยากให้ใครมาแทนที่ตัวเองด้วย    มันก็เป็นอะไรที่ทำใจยากเหมือนกันนะที่จะทำใจให้ลืมคนที่เรารัก   คงทำได้แต่เพียงปล่อยให้เวลาช่วยรักษาแผลใจของเราทั้งสองคน    ในเวลานี้เค้ายอมรับว่าเค้ายังทำใจไม่ได้กับสิ่งที่เกิดขึ้น    แต่ในสักวันเค้าจะกลับมาพร้อมกับความเข้มแข็งอีกครั้ง    เค้าจะเป็นคนเดิมที่ตัวเองเคยเห็น   คนที่ไม่เคยกลัวและยอมแพ้ให้กับสิ่งใด ๆ    ถ้าวันใดวันหนึ่งเราได้พบกันก็อย่าลืมทักทายกันบ้างนะ    สำหรับเค้าตัวเองก็ยังคงเป็นน้องสาวอีกคนนึงที่เค้าจะรักและคอยห่วงใยอยู่เสมอ    สุดท้ายนี้เค้าก็ไม่มีคำพูดใด ๆ ที่จะแทนความรู้สึกของเค้าได้นอกจากคำๆนี้อีกแล้ว    “  เค้ารักตัวเองนะ   ”

                                                                                                                        จาก.....เจ้าชายสีน้ำเงิน